หยดน้ำและดอกไม้

ถ้าน้ำที่เอ่อล้นออกมาจากดวงตาที่ส่องประกายของแต่ละคน

ทำให้ดอกกุหลาบสีแดงงอกขึ้นมาจากพื้นดิน หยดหนึ่งเป็นดอกหนึ่ง

พื้นพสุธาก็คงจะแดงผาดเป็นสีโลหิต

 

พวกเธอแต่ละคนก็คงเห็นว่ามันเป็นภาพที่น่าประทับใจ

ดอกกุหลาบที่ไร้กลิ่นเหล่านั้นก็คงดีใจที่เห็นเธอเคลิ้มไปกับความสวยงามของพวกมัน

หารู้ไม่ว่าหนามของดอกกุหลาบแต่ละดอกก็ดีใจที่มันจะได้สูบเลือดจากพวกเธอทั้งหลาย

 

อนิจจา แสงสีทองต้องบอกลาท้องฟ้าสีม่วงและก้อนเมฆสีแดงไปอย่างเร็วไว

ความมืดครึมมาแทนที่สีแดงสะท้อน เตรียมตัวจะกลายเป็นหยดน้ำมากมายมหาศาลที่ไหลลงมาจากสวรรค์

เพื่อที่จะเลี้ยงดูดอกไม้สีแดงเหล่านั้น

 

พวกเธอเสียใจและขอโทษ แต่พวกเธอก็ยังรอคำขอโทษจากพวกดอกไม้กินเลือดเหล่านั้น

หากแต่ดอกไม้เหล่านั้นก็ยังคงไม่ส่งกลิ่นหอม เพราะพื้นดินไม่ใช่ที่กำเนิดของพวกมัน

แต่ดวงตาที่ส่องประกายเหล่านั้นต่างหาก

 

ฉันเสียใจและขอโทษ แต่ฉันก็ยังรอคำขอโทษอยู่

 

เศษดาว

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s